Oczyszczanie wstępne ścieków
php-fusion-themes
php-fusion-themesStrona Główna Grudzień 18 2014 22:37:06php-fusion-themes
php-fusion-themesNawigacjaphp-fusion-themes
php-fusion-themes Strona Główna
Definicja procesu
Oczyszczanie wstępne
Szukaj
KRATY
PRASA
PIASKOWNIKI
ODTŁUSZCZACZE
OSADNIKI WSTĘPNE
SITA
php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesOnlinephp-fusion-themes
php-fusion-themes Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 9
Najnowszy Użytkownik: Lidia Bartkiewicz
php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesOSADNIKI WSTĘPNEphp-fusion-themes
php-fusion-themes
OSADNIKI WSTĘPNE
Po usunięciu piasku ścieki zawierają zanieczyszczenia organiczne rozpuszczone, koloidalne i zawiesinę. W osadniku wstępnym dokonuje się usuwania zawiesin łatwo opadających po przez zapewnienie odpowiednio wolnego przepływu laminarnego ścieków, który to pozwala opaść zawiesinom, których masa jest niewiele większa od wody – rzędu 1,1 g/cm3. Porównać możemy to z piaskiem, który ma masę 2,5 raza większą od wody. Czasami podejmuje się decyzje rezygnacji z budowy osadnika wstępnego kosztem większego obciążenia komór osadu czynnego. Rozwiązanie to pozwala nam na zaoszczędzenie części kosztów inwestycyjnych, jednak że eksploatacja oczyszczalni z osadnikiem wstępnym jest z reguły łatwiejsza. Osadniki wstępne pomijane zostały w Polsce w latach 80 – tych podczas projektowania oczyszczalni. Lecz dziś nie zapomina się o nich, aktualnie osadniki wstępne w dużym stopniu przyczyniają się do mniejszej awaryjności na oczyszczalni, pełnia one następujące funkcje:
- usuwają do 60 – 70 % całkowitej zawiesiny organicznej ze ścieków
- usuwają tłuszcze i oleje
- usuwają około 30 % BZT5
- produkują osad wstępny, który to z kolei po poddaniu fermentacji kwaśnej w celu uzyskania prostych kwasów lotnych pozwala nam wspomóc biologiczne procesy usuwania azotu i fosforu
- przyczynia się do zmniejszenia ilości nadmiernego osadu czynnego
- wyrównanie częściowo nierównomierności przepływu i ładunku ścieków dopływających do części biologicznej.
Właściwa i odpowiedzialna eksploatacja osadnika wstępnego ma wielki wpływ na pracę urządzeń całej oczyszczalni ścieków. Co wpływa na proces sedymentacji Praca osadników wstępnych, jej efektywność jest uzależniona od obciążenia hydraulicznego powierzchni zbiornika, czasu w jakim są przetrzymywane ścieki, konfiguracji danego zbiornika, rodzaju ścieków, rodzaju zawiesin, temperatury a także udziału ścieków przemysłowych. Przejdźmy teraz do opisania tych że parametrów:
Obciążenie powierzchni osadnika i konfiguracja zbiornika.
Efektywność pracy danego zbiornika jest ściśle uzależniona od wielkości czynnej zbiornika (długości i szerokości), objętości zbiornika (powierzchni i głębokości) a także rozmieszczenia doprowadzenia i odprowadzenia ścieków. Powierzchnia obciążenia ma bardzo duży wpływ na wielkość obciążenia hydraulicznego, znowuż objętość wpływa na dany czas w jakim przetrzymywane są ścieki. Wartość obciążenia hydraulicznego możemy w prosty sposób obliczyć za pomocą wzoru:
Qh = Q/A = przepływ/powierzchnia =[(m3/h)/m2 ]
Gdzie :
Qh – obciążenie hydrauliczne m3/m2h
Q – przepływ ścieków m3/h
A – pole powierzchni rzutu osadnika m3
Obciążenie hydrauliczne dla osadników wstępnych winno wynosić 0,8 – 4,0 m3/m2h, jest to ściśle uzależnione od kształtu osadnika i urządzenia jakie jest zaraz po nim (złoże biologiczne, komora osadu czynnego). Występuje tutaj także jedna bardzo ważna zasada, a mianowicie: Im większe jest obciążenie hydrauliczne osadnika, tym efekty usuwania zawiesin są gorsze. Można to przedstawić w ten sposób:
PRZYKŁAD:
Oblicz obciążenie hydrauliczne dla osadnika wstępnego radialnego, poprzedzającego komory osadu czynnego którego średnica wynosi 52 m, a przepływ godzinowy średni Qh = 6000m2/h?
ROZWIĄZANIE:
Powierzchnia rzutu osadnika
A = (πD2)/4 = (π〖52〗2)/4 = 2123,7m2
Wartość obciążenia hydraulicznego
Qh = 6000/2123,7 = 2,82 m3/m2h
Czas przetrzymywania ścieków.
Jest to czas który określa nam w jakim dana jednostka objętości ścieków przepływająca z określonym wcześniej natężeniem przepływa w zbiorniku :
T = V/Q , h = (objętość,m3)/(przepływ,m3/h)
Gdzie:
T – czas przetrzymywania ścieków, h
V – objętość osadnika wstępnego, m3
Q – przepływ ścieków, m3/h
Czas w którym ścieki przebywają w zbiorniku musi, być wystarczająco długi, aby znacznie ułatwić nam usunięcie łatwo opadających zawiesin. Gdy ścieki będą przebywać zbyt długo w osadniku nie będzie to przyczyniało do zwiększenia efektywności jego pracy, lecz może znacznie przyczynić się do pogorszenia jakości ścieków. Jest tak dla tego ponieważ po zbyt długim czasie przetrzymywania zaczną zachodzić procesy gnilne. Ponieważ wymiary osadników są stałe, dane wartości – chodzi tutaj o obciążenie i czas przetrzymywania; będą ściśle uzależnione od natężenia przepływu ścieków. Czas w jakim ścieki powinny przebywać w osadnikach wstępnych to około 0,5 – 2,5 h., jest to ściśle uzależnione od kształtu i przeznaczenia osadnika. Niżej przedstawiłem zależność pomiędzy czasem stopnia utlenienia zanieczyszczeń a czasem przebywania ścieków w osadniku wstępnym. Podczas biologicznego usuwania fosforu, zagniwanie ścieków a także wytwarzanie się kwasów lotnych może spowodować poprawę defosfotacji. W układach, których występuje zbyt mało rozkładalnych substancji w ściekach dopływających, zastosowanie znajduje fermentacja osadów wstępnych, zaś woda, nad osadowa zostaje odprowadzona do odpływu z osadnika wstępnego.
PRZYKŁAD:
Oblicz czas przetrzymywania ścieków w osadniku wstępnym o pojemności 100 m3, które napływają z natężeniem 2 m3/min. ?
ROZWIĄZANIE:
T = V/Q = 100/2 = 50 min.
Konstrukcje wlotów i wylotów
Zaopatrzenie się w specjalnie zaprojektowane osłony które pełnią bardzo ważną rolę podczas procesu sedymentacji, wloty dzięki zainstalowaniu defektorów, kierownic a także innych elementów przyczyniają się do zmniejszenia prędkości wlotowej ścieków a także rozprowadzają je równomiernie. Odprowadzanie ścieków odbywa się przy pomocy jednego lub kilku przelewów, do najczęściej stosowanych należą przewody pilaste, które zapewniają równomierny odpływ. Do atrybutów dodatkowych należą deski przegrodowe, które przyczyniają się do ograniczenia dostawania się do odpływu części pływających. Właściwe warunki odpływu zapewniają odprowadzanie sklarowanych ścieków z jednocyklowym natężeniem z całej długości krawędzi przelewowych, a także zapobiegają powstawaniu w osadniku obszarów o większej prędkości przepływu. Gdy poruszamy temat krawędzi warto wspomnieć o tym że jego obciążenie nie jest parametrem krytycznym, w praktyce na ogół nie przekracza 20 – 30 m3/m*d. Jest to jednak bardzo ważny parametr jeżeli chodzi o osadniki wtedy nie może być on wyższy niż 10 m3/m*d.
Wspomaganie chemiczne procesu sedymentacji.
Gdy występuje niezadowalająca sedymentacja zawiesin w osadniku wstępnym może zostać zastosowane dawkowanie związków chemicznych, które też wspomagają ten że proces. Związki które dodawane są do ścieków, ich różnorodność jest naprawdę wielka, jednak u wszystkich można rozróżnić wady i zalety. Główną a także najważniejszą wadą sedymentacji jest zwiększenie objętości powstających osadów, niżeli w sedymentacji swoistej. Właściwa kontrola dawkowania związków chemicznych obejmuje: Określenie najbardziej odpowiedniej dawki a także rodzaju związku chemicznego na podstawie odpowiednich badań, testów które zostają przeprowadzone w skali laboratoryjnej a także efektywności oddziaływania na dany rodzaj ścieków które dopływają do oczyszczalni Szczegółowe sprawdzenie a także ewentualna kalibracja urządzeń do dawkowania roztworów chemikaliów Sprawdzenie czy punkt dawkowania zapewnia odpowiedni czas na wymieszanie chemikaliów Kontrola odprowadzenia osadu z leja osadnika, częste czyszczenie a także przepłukiwanie linii odprowadzania osadów ze względu na zwiększenie objętości osadów a także ich większą gęstość.
CHARAKTERYSTYKA ŚCIEKÓW
Na proces sedymentacji ma wpływ stopień zagnicia ścieków, rodzaj zawiesin, temperatura a także ilość ścieków przemysłowych.
Stopień zagnicia ścieków – zawiesiny znajdujące się w ściekach zagnitych sedymentują niż te w ściekach świeżych, jest tak ponieważ biologiczna fermentacja cząstek zmniejsz ich rozmiar. Na proces zagniwania ścieków bardzo duży wpływ ma również charakter systemu kanalizacyjnego – spadki a także długości kanałów oraz liczba przepompowni. Udział bardzo łatwo rozkładalnych ścieków przemysłowych, które zużywają tlen, także przyspiesz zagniwanie ścieków.
Charakter zawiesin – zawiesiny które mają dużą gęstość opadają znacznie szybciej niż zawiesiny lekkie; cząstki, których zależność polega na odpowiedniej wartości stosunku powierzchni do masy opadają wolno, zawiesiny których kształt jest nieregularny opadają bardzo wolno z powodu dużego oporu tarcia. Jeżeli chodzi o wymiary, kształty i gęstość cząstek, jest to ściśle uzależniona od danego systemu kanalizacji rodzaju procesu który poprzedza sedymentację wstępną. Procesy które zachodzą przed sedymentacją wstępną, takie jak m. in. Pompowanie, rozdrabnianie są powodem znacznego zmniejszenia zdolności danych zawiesin do sedymentacji.
Temperatura – gdy mamy do czynienia z wysoką temperaturą obniża się szybkość sedymentacji, jest tak ponieważ w znacznym stopniu przyczyniają się do zagniwania ścieków. Gazy które powstają powodują unoszenie się zawiesin ku powierzchni osadnika tworząc tym samym kożuch. Z drugiej strony mniejsza lepkość ciepłych ścieków w porównaniu z zimnymi jest powodem opadania zawiesin. W okresie zimowym z powodu wyższej lepkości ścieków, proces sedymentacji przebiega nieco wolniej. To właśnie ta różnica temperatur a także związana z tym różnica gęstości między osadami wewnątrz osadnika a tymi doprowadzanymi jest główną przyczyną powstawania prądów gęstościowych, które wpływają ujemnie na proces usuwania zawiesin.
Udział ścieków przemysłowych – ich ilość a także rodzaj, mają ogromny wpływ na proces sedymentacji. Przy przyjęciu na oczyszczalnie wraz ze ściekami miejskimi, ścieków przemysłowych odnotowywane jest znaczne zwiększenie ładunku hydraulicznego i organicznego. Tego typu zrzuty mogą być przyczyną zagniwania ścieków, a co się z tym wiąże pogorszenie procesu sedymentacji zawiesin i skrócenie procesu przetwarzania ścieków w zbiorniku. Taka sedymentacja występuje także podczas swoistych opadów deszczów, gdy mamy do czynienia z kanalizacją ogólnospływową.
EFEKTYWNOŚĆ PROCESU
Podczas procesu sedymentacji, trwającej około dwóch godzin w osadnikach wstępnych zawiesin zawartych w dopływających ściekach miejskich, możemy uzyskać około 70% ich redukcji a także około 30% redukcji BZT5. Proces sedymentacji może być także zakłócony po przez różnorodne czynniki o których wspomniałem wcześniej, wtem uzyskiwane efekty są mniejsze i wynoszą przeciętnie 50 – 60% ujęcia zawiesin i tylko 25% redukcji całkowitego BZT5.
OPIS OSADNIKA WSTĘPNEGO
Osadniki mają kształt prostokątny, okrągły lub kwadratowy. W tym pierwszym dopływają w jednym końcu osadnika a odpływają w drugim, natomiast osad który gromadzi się na dnie zostaje zgarniany do leja w pobliżu strefy wylotowej. W okrągłych zbiornikach lub kwadratowych ścieki dopływają do środka osadnika a następnie równomiernie odpływają w kierunku ścian, osad zaś zgarniany jest z całej powierzchni dna wprost do środka zbiornika tam znajduje się lej w którym przechowywany jest osad. W niektórych typach zbiorników okrągłych ścieki przepływają od strony ścian do środka. Tego typu przepływ jest nieuzasadniony hydraulicznie, jest to podobnie do przepływu poziomego w osadniku kwadratowym (został on po raz pierwszy zastosowany w latach 80 – tych, na kilku oczyszczalniach na Dolnym Śląsku). Klasyczne osadniki, które mają które mają przepływ radialny od środka, zajmują pierwsze miejsce – jest tak ponieważ w miarę oddalania się strugi od środka osadnika rośnie powierzchnia przekroju a maleje powierzchnia przepływu. W tego typu układzie największe, a co za tym idzie najcięższe opadają zaraz na wlocie przy leju osadowym a najmniejsze z coraz to mniejszą prędkością w kierunku obwodu. Sprzyja to procesowi aglomeracji i podnosi proces sedymentacji. Urządzenia, które zgarniają osad, przemieszczają go do miejsca, z którego trafia do dalszej przeróbki przy pomocy pomp lub grawitacyjnie.
OSADNIKI PROSTOKĄTNE
Cechą specyficzną tego typu osadników jest ich kształt a także wymiary, chodzi tutaj o przewagę nawet kilkukrotną długości nad szerokością. Ich długość nie może być jednak krótsza niż 30 metrów, zaś szerokość to od 4 do 10 metrów. Wysokość całkowita tych zbiorników powinna wynosić 2,5 – 4 metrów. Na oczyszczalni może pracować jeden jak i więcej osadników. Do usuwania osadów najczęstsze zastosowanie znajdują mechaniczne zgarniacze zespolone z mostem, którego tor jazdy oparty jest na torach przymocowanych do ścian osadnika. Zgarniany jest przez nie osad z lejów osadowych, które zazwyczaj znajdują się na początku osadnika (rys. poniżej). Czasami zastosowanie znajdują zgrzebła umieszczone na łańcuchu, są one skonstruowane w ten sposób, aby jednocześnie zgarnąć osad z dna i powierzchni ścieków.


OSADNIK WSTĘPNY PROSTOKĄTNY
Zgarniacz mechaniczny, który jest hoholowany za pomocą kabla lub też zasilany siecią trakcyjną przemieszcza części pływające dodatkowym zgrzebłem do specjalnego przepływu. Podczas gdy zgarniacz przejeżdża wraz z kierunkiem przepływu ścieków, wtedy zgrzebło jest uniesione. Zaś, gdy przejeżdża w kierunku przeciwnym zgrzebło dolne zgarnia osad do leja. W zależności od tego gdzie został umieszczony lej do usuwania części pływających, zgarniacz części pływających pracuje w tym samym czasie, co zgarniacz osadu lub podczas jego biegu jałowego (koryto do części pływających w takim wypadku zostaje umieszczony na początku osadnika). Sam osad może być zgarniany do jednego lub kilku lejów lub poprzecznych koryt, w których to przy pomocy przenośników śrubowych osad jest transportowany do lejów osadowych.
OSADNIKI RADIALNE (OKRĄGŁE LUB KWADRATOWE)
W osadnikach zarówno typu kwadratowego jak i radialnego ścieki są odprowadzane syfonowo rurociągiem pod dnem danego osadnika do studni centralnej gdzie to z kolei następuje równomierny rozdział ścieków. W osadnikach tego typu ścieki rozchodzą się promieniście ku obwodowi osadnika, gdzie to z kolei przelewają się przez przelew (najczęściej występującymi są przelewy paliste). Osad który osiądzie na dnie zgarniany jest po przez zgrzebło do leja który znajduje się w środku zbiornika zaraz pod studnią centralną.


OSADNIK RADILANY

Zgrzebło zgarniacza jest zamontowane do pomostu obrotowego, który to z kolei jest poruszany po przez silnik umieszczony na pomoście w środku danego osadnika lub też na końcu ramienia zgarniacza biegnącego po obwodzie osadnika. Do konstrukcji zgarniacza jest przymocowana deska zgarniająca, znajdująca się na poziomie zwierciadła ścieków. W typie osadników kwadratowych dodatkowo instalowane są narożnikowe deski do zgarniania kożuch i osadu. Osadniki z dopływem centralnym, głównie charakteryzują się tym że prędkość pozioma przepływu ścieków cały czas maleje, zaczynając od środka zbiornika a kończąc na jego obwodzie, gdzie to z kolei umieszczone są przelewy. Dzięki temu zwiększamy szansę usunięcia najlżejszych zawiesin. Średnica wielkości osadnika radialnego wstępnego nie powinna być mniejsza niż 20 m, zaś jego najkorzystniejsza wielkość wacha się w przedziale pomiędzy 30 a 40 metrów.
OSADNIK IMHOFFA
W małych oczyszczalniach ścieków funkcję wstępnego klarowania a przy tym także fermentacji osadu wstępnego spełniają osadniki Imhoffa. Są one zbudowane z równoległych komór przepływowych ze szczeliną w dnie, które są zespolone z komora fermentacji. Zawiesiny, które sedymentują w bardzo łatwy sposób w komorach przepływowych, z tych że komór są ciągle usuwane do dolnej komory fermentacji przez szczeliny których prześwit wynosi 0,15 – 0,25 m komory fermentacji i komory przepływowe są połączone. Dzięki temu wydzielający się w wyniku fermentacji gaz a także parujące przez pęcherzyki gazu cząsteczki osadu, nie dostają się do komór przepływowych. Jeżeli chodzi o pojemność przepływową koryt to powinna ona zapewnić maksymalne usunięcie zawiesin łatwo opadających. Minimalny czas w jakim ścieki przepływają przez osadnik powinien wynosić 1,5 – 2 h. Dopływ ścieków do koryt przepływowych jest realizowany przy pomocy krawędzi przelewowych, której to długość jest równa szerokości danej komory. Ścieki odprowadzane są w sposób analogiczny jak doprowadzanie ścieków surowych, przy pomocy przelewu umieszczonego na końcu komory przelewowej. W przypadku gdy mamy do czynienia z kilkoma korytami przepływowymi występuje równomierny rozkład ścieków na każde z koryt. Niekiedy zastosowanie znajdują zgarniacze umieszczone na deskach przegrodowych, na których to zatrzymywane są części pływające, stosowane jest to przed odpowiednim sklarowaniem ścieków.

OSADNIK IMHOFFA
Koryta przepływowe mają zazwyczaj kształt trójkątny lub też prostokątny w części górnej a schodząc niżej trójkątny. Jeżeli chodzi o ich szerokość to nie przekracza ona 2,5 m., odległość która dzieli koryta sąsiadujące to około 0,5 m. Na dnie każdego z koryt znajduje się szczelina o szerokości 0,15 – 0,2 m. przesłonięta od dołu w taki sposób, aby zapobiegać odwrotnemu przepływowi gazu pofermentacyjnego. Fermentacja w komorze odbywa się ściśle w stosunku do temperatury dopływających ścieków. Osad który przeszedł proces dwumiesięcznej fermentacji, charakteryzuje się znacznym zmniejszeniem zawartości substancji organicznych o około 45 – 50%, zaś z kolei jego uwodnienie wynosi około 90%.
PROBLEMY EKSPLOATACYJNE
Aby w prosty i łatwy sposób rozwiązać problemy z eksploatacją osadników, operator danej oczyszczalni powinien wiedzieć z jakim typem ścieków (osadu) ma do czynienia (osadu wstępnego) a także niedociągnięciach wynikających z projektu jak i zastosowanego wyposarzenia. Jakość usuwanego osadu jest bardzo zmienna i uzależniona od:
- skład, świeżość i zdolność do sedymentacji dopływających ścieków
- sposób eksploatacji osadnika nie omijając technik usuwania osadu
- charakterystyki hydraulicznej osadnika.

PROBLEMY EKSPLOATACYJNE
Natura problemów operacyjnych i ich ilość jest uzależniona w głównej mierze od temperatury. Podczas występowania niskich temperatur występują liczne problemy z przepompowywaniem osadu, wzrasta także ilość zawiesin pływających, w osadzie jest większa ilość tłuszczów; natomiast ścieki nie zagniwają a także zmniejsza się intensywność zapachów. W tabeli poniżej przedstawiłem najczęstsze z problemów przy użytkowaniu osadników wstępnych i przyczyn ich powstawania.
KONSERWACJA
Z osadnikami wstępnymi współpracuje wiele urządzeń mechanicznych, z których duża część pracuje pod wodą. Ich prawidłowa praca wymaga, co najmniej raz w roku szczegółowej kontroli zbiornika i urządzeń.
Inspekcja właściwa obejmuje swym zakresem:
- sprawdzenie urządzeń mechanicznych pod kątem zużycia i korozji a także nałożenia powłok zabezpieczających na łańcuchy, koła łańcuchowe, prowadnice (tory zgarniacza), łożyska itp.
- nasmarowanie elementów metalowych łącznie z torami a także łożyskami
- sprawdzenie deflektorów czy nie zostały zniszczone a także ich ewentualna wymiana
- retoryczne sprawdzanie przewodów ssących czy nie zostały zapchane; wyczyszczenie ich przed uzupełnieniem zbiornika
- sprawdzanie urządzeń do zgarniania kożucha pod kontem zużycia i korozji
- dokładne sprawdzanie, jakości wszystkich betonów powyżej i poniżej powierzchni ścieków, wyróżniając w tym wypadku powierzchnie zamknięte takie jak leje osadowe.
BEZPIECZEŃSTWO PRACY
Bezpieczeństwo pracy przy osadnikach wstępnych wymaga od operatora oczyszczalni, jak i osób projektujących oczyszczalnie kilku podstawowych zasad:
- zapewnienie odpowiednio bezpiecznego dostępu do pompowni i zamkniętych lub częściowo zamkniętych zbiorników
- unikanie sytuacji niebezpiecznych, przewrócenia się podczas wchodzenia i wychodzenia do zbiornika opróżnionego, ponieważ ich dno jest bardzo śliskie
- używanie ochrony głowy kasków i obuwia przeciwpoślizgowego (z metalowymi noskami) podczas pracy na dnie osadnika, żeby zabezpieczyć się przed poślizgnięciem i upadkiem.
- zapewnienie ciągłej wentylacji w zbiornikach zamkniętych i kategoryczny zakaz palenia tytoniu w ich sąsiedztwie
- przy bezpośrednim kontakcie z osadem, kożuchem, pyłem czy ściekami dokładne umycie rąk
- dobre oświetlenie osadnika
- pracownik zewnętrzny zabezpieczający pracę po za osadnikiem
php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesKomentarzephp-fusion-themes
php-fusion-themes
Pajosek dnia listopad 08 2013 17:47:10
świetnie wyjaśnionesmiley lepiej niż na wykładach smiley
Pajosek dnia listopad 08 2013 18:11:11
"(A r11; pole powierzchni rzutu osadnika m3)"
php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesDodaj komentarzphp-fusion-themes
php-fusion-themes Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze. php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesOcenyphp-fusion-themes
php-fusion-themes
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesLogowaniephp-fusion-themes
php-fusion-themes
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesShoutboxphp-fusion-themes
php-fusion-themes
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Brak postów.
php-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themesphp-fusion-themes
php-fusion-themesphp-fusion-themes

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie